Yazar: Halime Gurbuz Gokce

♦️‘Sen ve ben’ diye başladığımız yoldaartık ayrı yürüyorsun…Ben yolun sağında,sen… benim solumda değilsin. ♦️Hiçbir şey kalıcı değil…ne dünyadaki ben,ne bendeki

Belki de senin hıncını alıyorum kendimde…Canımı acıtırsam… dönüp bakmak sanıyorum.Keşke azıcık anlasaydın kırıldığımı…belki bu denli yanmazdı içim.Bak…hâlâ toparlanamıyorum ben…içim… paramparça…dışım

♦️Beklemek ne zor şeymiş..Her gece umudun koynuna yatırıyorsun..Sabahları sancıyla uyanıyor..Sonra, yere göğe sığmıyor… ♦️Seni sevmek…kendimi unuttuğum bir sükût olsa da,içimdeki

ÖZLEM – YILKI ATI MİSALİ Yılkı atı misali,Koşturuyor özlemim gönlümün bozkırında…Ne ele avuca geliyor,Ne gem vuruluyor, ne dizgin tanıyor. Koş

Şanlı bayrağıma, ihanet varsa,Vurun namussuzu, indirin yere.Pişmanım deyipte, korkuda sarsa,Serin namussuzu, indirin yere. Bayrağa uzanan, eller kırılsınÖyle öldürün ki, toprak

2026’ya girdik…İstekleri OCAK’a koyduk..niyetimizi de üstüne kapattık.Mis gibi umutlar ağır ağır demlensin, aceleye gelmesin.Kısmet ateşi yavaştan tutsun da yüzümüzü kara

Masallar hep “bir varmış” diye başlar ya…Ben de “bir yoktun… sonra birden vardın” diye başlamak istiyorum…masala! Pamuk Prenses elmayı görünce

Aylardan Kasım…Hüzün, sanki ağacın dalına takılmış..rüzgâr yavaş yavaş estikçe savuruyor içime.Yağmur, gözyaşımı saklıyor gizlice.Dallar sessiz ama içimde deli bir fırtına.Kuşların

♦️Bir insan susuyorsa, “Git” diyordur……..Tamam, gideyim deKilit vurduğun suskunluğundaNe sakladığını bilmeden, duymadan…Nasıl yüklenirim bu bilinmezi?Yüreğim nasıl taşır tek başına,Bunca sessiz

(Halime Gürbüz Gökçe) ♦️Düne güvenmiştim, bugün seni getirir diye..Baktım yoksun… Yarınlara da güvenim kalmadı.Kimse sözünde durmuyor; günler bile artık umut