İNCİ TANELERİM-6
(Halime Gürbüz Gökçe)
♦️Bir kahve içtim…
Yanında ne tatlı vardı, ne sen…
Ama adın geçti…
Yetmedi ama güzel geldi..
__________
♦️Kalbim, kalbine çarpıp duruyor…
Sakarlıkta üstüne yok..
Belli ki özlemiş seni,
Üstüm başım yine sen kokuyor…
__________
♦️Bazı aşklar, dizelere sığmaz..
sadece isyana dönüşür…
Anla işte, isyanlardayım..
….
Yazdıklarım mı? Sana karşı kullandığım silahtır…!!
__________
♦️Unutan ben değilim belki,
Sen bırakıp gitmişsin sadece…
Seni bana zimmetleyip,
Bana kalan borcun gibi..
….
Ne seni aklıyor…
Ne beni bırakıyor..!!
__________
♦️Beni unutmak kolay mı oldu…
Ben yokluğunda her günü sayarken…
__________
♦️Bugün de gelmedin…
Oysa ben,
Sadece sesini duyunca iyileşecektim…
__________
♦️Şu “aşk” yok mu..
Sırf hakkını veremedik diye, ikimizi birbirimize düşman etti..!!
__________
♦️Seni seviyorum…
Kalbim başka yerde duramıyor, hiçbir yere sığamıyor..işte bu yüzden her atışı sana koşuyor…
__________
♦️Sevmek gönül işiydi.
…..
Sen gönlüne yasak koydun,
Ben hep yasağa karşı durdum..
Sonra mı?
İkimiz bir araya gelip de,
gönlümüzü bir edemedik…
__________
♦️Merhametle doğan insan, ya filizlenir dünyayı güzelleştirir ya da körelir dünyayı dar eder..
__________
♦️El ile alem hep hayatımıza yön verirler ama…hiç karşılaşmadık nedense..
__________
♦️İki bardak çayda gizliydik biz,
Ben “bizi” gördüm, o görmedi ikimizi.
Anılar hâlâ içimde, ilk günkü gibi sessiz,
İçim içimden göçmüş…
Meğerse bir ben sevmişim, tek ben sevmişim..
__________
♦️Bazen sendeledim, bazen düştüm…
Ama ayağa kalkmayı hep bildim.
Hayattan hiç kopya çekmedim;
Çünkü tecrübelerimi defterime, yaşayarak yazdım ben..
__________
♦️Yüreğim kendini parçalıyor,
Sussun artık bu feryat,
Dursun bu acı…
…..
Bir kesik atsın kader,
Kangren olmuş yanımı koparsın,
Ruhumda ağır taş gibi duran
Bu sevgiyi söküp atsın…
__________
♦️Yaralarımız kangrene çevirdi bedenimizi…
Her gün biraz daha vazgeçiyoruz kendimizden..
__________
♦️Hüzün, kalbin derinliklerinde yankılanan en eski şarkıdır…
Ve sen, unuttuğunu sansan da diline hep aynı şarkılar düşer..
Bildiğin, ama unutamadığın o ezgiler gibi…
__________
♦️Yüreğime rest çektim; aşka dair cümle kurmasın diye.
Dilim kaç kez heceledi o üç harfi, bir bilsen…
Yüreğim “yaz” dedi,
dilim sus dedi..
“Yeter… rezil rüsvay olduğun…”
Ve ben hâlâ kalbimle kelimelerim arasında sıkıştığım yerdeyim..
__________
♦️Sevgiyi bilmeyenler, ona kıymet gösterilince geri çekilir..
Bulunmaz Bursa kumaşı ile eş tutarlar kendilerini..
Bilmezler ki, o kumaşın sonunda bir makas vardır…
__________
♦️Seni görmezden geleni sen de görmezden gel..bakarsın maskeler düşer, herkes layık olduğu yerde yolunu bulur..
__________
♦️Şair, kimi zaman kendi yarasını kanatır,
kimi zaman da başkasının yarasına
kendi kanını damlatır..
__________
♦️Şair, kalemin ucunu hep yaraya dokundurur…
Bazen kanatır, bazen iyileştirir..
Kendisi mi?
Ne iyileşir, ne ölür…
Onun bunun acısıyla beslenir, kağıda döker; süslenir, püslenir, susar..
Ama satırlar, sanki o yaşamış gibi konuşur..
